ESKİLER Mİ GÜZELDİ, YOKSA ESKİDEN Mİ GÜZELDİK

Zaman , fark ettirmeden hayatımızın içinden akıp giden ince bir nehir gibi…

Beraberinde sadece yılları değil, geçen yıllarla birlikte bazı geleneklerimizi ve  alışkanlıklarımızı da alıp götürüyor.

Bir zamanlar “bayram geliyor” denince, çocuk yüreğimizde tarifsiz bir heyecanın kapısı aralanırdı.

Bayram hazırlıkları günler öncesinden başlar,  dolaba asılan yeni kıyafetler bile, bir mutluluk sebebi olurdu.

Oysa uzun zamandır  bayramlar,  dokuz günlük tatil olacak da, bir yerlere kaçacak mıyım diye beklenen günler oldu.

Bayramlaşmak için sosyal medyadan atılan bir mesaj, bir telefon görüşmesi, çoğu zaman yeterli sayılıyor.

Ekranlar çoğaldıkça, aramızdaki mesafeler de çoğalıyor sanki. Çocuklarımızın dünyası avuçlarının içindeki cihazlara sığarken, gerçek hayat, her geçen gün biraz daha arka  planda kalıyor.

Teknoloji hayatımızı kolaylaştırdı, evet. Ama kolaylaşan hayatın içinde zorlaşan da  bir şey var: Samimiyet…

Belki de bu yüzden, fark etmeden yalnızlaşıyoruz. Yalnızlaştıkça da, mutlu olmak daha da zorlaşıyor.

            Kaybettiğimiz bir duygunun ardından yakılmış sessiz bir ağıt gibi,   “nerede o eski bayramlar” sözü dökülüyor dudaklarımızdan.

Oysa bayramlar hâlâ aynı bayramlar.  Belki de ihtiyacımız olan geçmişi aynen geri getirmek değil; o ruhu bugüne taşıyabilmektir. Bir kapıyı çalmak, bir büyüğün elini tutmak, bir çocuğun gözlerindeki sevinci çoğaltmaktır…

Gelin bu bayramda önce ailemizle, sonra da tüm sevdiklerimizle sımsıcak sarılıp bayramlaşalım. İnanın, hepimize çok iyi gelecek.

Çünkü bazı anlar ertelendiğinde eksilir, yaşandığında ise çoğalır. Bayramlar da tam olarak sevginin, paylaşmanın, hoşgörünün en güzelinin yaşandığı, küslüklerin son bulduğu, kalplerin birbirine yaklaştığı özel zamanlardır.

Sevdiklerinizle birlikte, yüzünüzden tebessümün eksik olmadığı, kalbinizin ısındığı bir bayram geçirmeniz dileğiyle…

Ramazan bayramınız kutlu olsun.